اغتشاشات اخیر در ایران را نمی‌توان صرفا یک موج اعتراضی یا واکنش اجتماعی دانست. آنچه در هفته‌های گذشته رخ داد، برشی آشکار از یک جنگ ترکیبی تمام‌عیار بود؛ جنگی که سال‌هاست علیه جمهوری اسلامی ایران طراحی شده و هر بار با سناریویی جدید اما هدفی ثابت بازتولید می‌شود. در این پروژه، اقتصاد بهانه است، احساسات ابزار است، رسانه سلاح است و خیابان میدان آزمایش. اغتشاشات نه از دل مردم، بلکه از دل اتاق‌های فکر فراآتلانتیکی بیرون می‌آید؛ همان اتاق‌هایی که تجربه شکست در سوریه، عراق، یمن و افغانستان را در کارنامه دارند.

اغتشاش یا اعتراض؟ تحریف هدفمند یک مفهوم تفاوت اعتراض اجتماعی با اغتشاش سازمان‌یافته یکی از اصلی‌ترین محورهای جنگ روانی در اغتشاشات اخیر، تحریف آگاهانه واژه اعتراض است. اعتراض، مطالبه و نقد، حق طبیعی هر جامعه زنده است؛ اما آنچه در خیابان‌ها رخ داد، هیچ نسبتی با اعتراض مدنی ندارد. اغتشاش یعنی: تخریب زیرساخت‌های عمومی حمله به نیروهای انتظامی ایجاد رعب و وحشت در محلات بستن راه‌های حیاتی تهدید کسب‌وکار مردم اصرار رسانه‌های معاند بر اطلاق عنوان اعتراض، نه از سر بی‌اطلاعی، بلکه بخشی از عملیات تطهیر خشونت است.

نقش رسانه‌های معاند در هدایت اغتشاشات رسانه به مثابه اتاق فرمان بررسی دقیق رفتار رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی فارسی، ایران اینترنشنال و شبکه‌های وابسته نشان می‌دهد که این رسانه‌ها صرفا بازتاب‌دهنده حوادث نیستند، بلکه طراح و هدایتگر میدان اغتشاش محسوب می‌شوند. نشانه‌ها روشن است: القای اخبار تاییدنشده بزرگ‌نمایی دروغین تجمعات محدود دعوت غیرمستقیم به خشونت ایجاد دوقطبی کاذب در جامعه در جنگ ترکیبی، رسانه نقش توپخانه را دارد؛ و بدون این توپخانه، اغتشاشات عملا توان بقا ندارند.

اغتشاشات اخیر در ایران؛ پروژه‌ای با فرمان خارجی اتاق فکر کجاست؟ هیچ اغتشاشی بدون پشتیبانی مالی، رسانه‌ای و اطلاعاتی دوام نمی‌آورد. اسناد، اعترافات و الگوهای رفتاری نشان می‌دهد که اغتشاشات اخیر دارای منشأ خارجی مشخص هستند. هدف این اتاق فرمان: فرسایش امنیت داخلی مشغول‌سازی حاکمیت ایجاد شکاف اجتماعی تضعیف موقعیت منطقه‌ای ایران زمان‌بندی اغتشاشات نیز هم‌راستا با فشارهای بین‌المللی، تحولات منطقه‌ای و شکست‌های دشمن در میدان واقعی است.

چرا اغتشاشات در ایران محکوم به شکست است؟

۱. جامعه ایران تجربه تاریخی دارد ملت ایران بارها هزینه ناامنی را پرداخته و به‌خوبی می‌داند اغتشاش، مسیر اصلاح نیست.

۲. اغتشاشگران پایگاه اجتماعی ندارند وقتی بدنه مردم کنار می‌کشند و خیابان در اختیار خشونت‌طلبان می‌ماند، شکست قطعی است.

۳. ساختار امنیتی ایران فعال و هوشمند است برخلاف القائات رسانه‌ای، مدیریت امنیت در ایران واکنشی و احساسی نیست؛ چندلایه، اطلاعات‌محور و دقیق است.

۴. مردم میان اعتراض و ناامنی خط قرمز می‌کشند ممکن است نارضایتی وجود داشته باشد، اما مردم هرگز کنار ناامنی نمی‌ایستند.

نقش سلبریتی‌ها در پروژه اغتشاش در اغتشاشات اخیر، بار دیگر نقش برخی چهره‌های مشهور اما کم‌عمق سیاسی برجسته شد. این افراد: فاقد تحلیل واقعی هستند مسئولیت اجتماعی نمی‌پذیرند پس از فروکش اغتشاش ناپدید می‌شوند سلبریتی‌ها نه رهبر اجتماعی‌اند و نه مرجع فکری؛ آنها پیاده‌نظام جنگ شناختی دشمن هستند که از احساسات عمومی برای پیشبرد پروژه ناامنی استفاده می‌کنند.

جهاد تبیین؛ سلاح مغفول اما تعیین‌کننده چرا روایت مهم‌تر از خیابان است؟ در دنیای امروز، حقیقت لزوما آن چیزی نیست که رخ داده؛ بلکه آن چیزی است که روایت شده است. دشمن روی ضعف روایت داخلی سرمایه‌گذاری کرده و هر جا جهاد تبیین تضعیف شده، دروغ میدان‌دار شده است. جهاد تبیین یعنی: شفاف‌سازی بدون تعارف افشای سناریوها پاسخ سریع به دروغ‌ها روایت پیش‌دستانه واقعیت در جنگ ترکیبی، کسی که روایت را ببرد، پیروز میدان است.

پیام اغتشاشات اخیر برای آینده ایران اغتشاشات اخیر بیش از آنکه نشانه قدرت دشمن باشد، علامت استیصال اوست. وقتی: تحریم جواب نمی‌دهد فشار دیپلماتیک بی‌اثر می‌شود تهدید نظامی هزینه‌بر است دشمن به سراغ اغتشاش می‌رود؛ ابزاری کم‌هزینه اما پرریسک که در ایران بارها شکست خورده است. جمع‌بندی نهایی | اغتشاش رفتنی است، ایران ماندنی اغتشاشات اخیر در ایران یک بار دیگر ثابت کرد که: ملت ایران فریب نمی‌خورد ناامنی پایگاه اجتماعی ندارد جنگ ترکیبی بدون همراهی مردم شکست می‌خورد ایران نه با اغتشاش فرو می‌پاشد، نه با هیاهوی رسانه‌ای عقب‌نشینی می‌کند. آنچه می‌ماند، ایستادگی، هوشیاری و روایت درست حقیقت است.